Classical Piano

Klassieke piano beslaat de geschreven traditie: muziek die als notatie tot ons komt in plaats van als opname, van de klavierwerken uit de barok via de romantiek tot de salon- en concertstukken van de negentiende eeuw. Het verschil met de jazzplanken hier zit in de vraag waar het gezag ligt. In de jazz is de opname de tekst, en probeert een transcriptie één bepaalde uitvoering vast te leggen. In de klassieke piano is de partituur de tekst, en is de uitvoering een betoog daarover.

Dat maakt deze bestanden op een iets andere manier bruikbaar. Een transcriptie van een klassiek stuk is een lezing ervan, de keuzes van één pianist over voicing, rubato en pedaalgebruik expliciet gemaakt, die je kunt bestuderen, bestrijden en daarna opzij kunt zetten ten gunste van je eigen keuzes. De twee handen op aparte kanalen hebben helpt hier meer dan waar ook: de linkerhand draagt in dit repertoire vaak een binnenstem of een tegenmelodie in plaats van alleen een begeleiding, en die kunnen isoleren maakt de architectuur hoorbaar.

Op deze plank staan ook Amerikaanse componisten die in klassieke vormen werkten zonder er ooit volledig in te worden toegelaten, en daar horen de negentiende-eeuwse dansstukken en karakterstukken in deze catalogus thuis. Ze werden geschreven voor huiskamerpiano's en populaire concerten in plaats van voor conservatoria, en ze belonen een lichte hand en een goed ritmegevoel meer dan eerbied.