Duke Pearson

Columbus Calvin Pearson Jr. (1932-1980) werd geboren in Atlanta, Georgia, en kreeg de bijnaam Duke van een oom die dol was op Duke Ellington. Hij begon als klein kind op piano, bracht daarna zijn tienerjaren door op trompet en ander koper, tot een gebitsprobleem hem definitief terugstuurde naar het klavier. In 1959 verhuisde hij naar New York, werkte in de Jazztet van Art Farmer en Benny Golson en raakte al snel bevriend met de trompettist Donald Byrd, een samenwerking die jaren zou duren.

Begin jaren zestig was Pearson een van de meest vertrouwde krachten van Blue Note geworden. Hij nam gestaag op als leider, maar zijn diepere stempel drukte hij als schrijver, arrangeur en, met de tijd, huisproducer die het decennium lang mee de toon van het label bepaalde. Zijn nummer Jeannine, van rond 1960, werd snel een standard. In 1963 schreef hij het titelstuk voor Idle Moments van Grant Green, en zijn Cristo Redentor, dat hij componeerde en arrangeerde voor A New Perspective van Byrd, werd met zijn woordeloze koor een onwaarschijnlijke jazzhit.

Zijn eigen albums, waaronder Sweet Honey Bee uit 1966, tonen een componist die schone voicings en ongehaaste, zingbare lijnen boven vertoon stelde. Multiple sclerose maakte in de jaren zeventig een einde aan zijn spel. Zijn schrijfwerk loont aandachtig luisteren: vertraag een opname, of open een transcriptie in de oefenmodus, en de stille logica van de harmonie wordt helder.