Oscar Peterson

Oscar Peterson (1925-2007) groeide op in Montreal met een strenge klassieke opleiding en won op zijn veertiende een landelijke Canadese radiowedstrijd. Impresario Norman Granz hoorde hem in een club in Montreal en zette hem in 1949 op het podium van Carnegie Hall; de halve eeuw daarna toerde en nam hij onophoudelijk op.

Zijn trio's, eerst met Ray Brown en Herb Ellis, later met Ed Thigpen, legden de lat voor swingende precisie. Peterson combineerde een techniek op Tatum-niveau met een diep bluesgevoel: donderende loopjes in beide handen, op riffs gebouwde climaxen en een beat die nooit wankelde. Duke Ellington noemde hem de maharadja van het klavier.

Hij nam meer dan 200 albums op en won acht Grammy's, waaronder een voor zijn hele oeuvre. Nadat een beroerte in 1993 zijn linkerhand had verzwakt, bleef hij optreden, en swingde hij met acht vingers nog harder dan de meeste pianisten met tien.