Thelonious Monk

Thelonious Monk (1917-1982) groeide op in Manhattan en werd begin jaren veertig huispianist in Minton's Playhouse, het laboratorium na sluitingstijd waar de bebop werd uitgevonden. Het portret van Gottlieb hierboven is daar in 1947 gemaakt, het jaar van zijn eerste sessies als leider.

Monks spel brak elke regel met opzet: verlaagde secundes, heletoonsloopjes, clusters aangeslagen met platte vingers, en stiltes op plekken waar andere pianisten hun snelste lijnen zouden spelen. Critici noemden het tien jaar lang fout en waren de vijftig jaar daarna bezig met inhalen. In 1964 werd hij een van de weinige jazzmuzikanten ooit op de cover van Time.

Als componist wordt hij na Duke Ellington het vaakst door jazzmuzikanten opgenomen: Round Midnight, Straight No Chaser, Epistrophy, Blue Monk. Zijn werk leverde hem in 2006 postuum een speciale vermelding van de Pulitzerprijs op.