Ryo Fukui

Ryo Fukui (1948-2016) werd geboren in Biratori, een klein stadje in Hokkaido, en bracht het grootste deel van zijn leven door in de noordelijke stad Sapporo, ver van de jazzhoofdsteden Tokio en New York. Hij kwam laat en langs een ongebruikelijke weg bij de piano terecht: op zijn achttiende begon hij met accordeon en pas op zijn tweeëntwintigste leerde hij zichzelf piano spelen. Wat hij aan opleiding miste, maakte hij goed met geduldig luisteren, door de opnames van Bud Powell en andere beboppianisten door te werken tot hun taal de zijne werd.

In 1976 nam hij Scenery op, een triosessie vastgelegd in de Yamaha Hall in Sapporo. Het spel is schoon en ongehaast, met beboplijnen getemperd door een lyrische aanslag, en de versie van de standard Willow Weep for Me is het visitekaartje van het album geworden. Mellow Dream volgde in 1977. Geen van beide platen maakte destijds veel indruk, maar decennia later vonden ze online een tweede leven, en Scenery in het bijzonder wordt nu gekoesterd als een hoeksteen van de Japanse jazz.

Fukui bleef dicht bij huis. In 1995 opende hij in Sapporo een jazzclub die Slowboat heette, waar hij speelde en lesgaf tot zijn dood in 2016. Zijn aanslag loont nauwkeurige studie: vertraag een van zijn solo's en de voicings en de innerlijke frasering worden helder, klaar om langzaam door te werken in de oefenmodus.